Rys historyczny

Przed przybyciem Hiszpanów Panama była zamieszkana przez liczne ludy tubylcze. W 1501 roku wybrzeże odkrył Rodrigo de Bastidas, a niedługo potem Vasco Núñez de Balboa jako pierwszy Europejczyk ujrzał stąd Ocean Spokojny. Przez stulecia Panama była kluczowym punktem przerzutowym dla srebra i złota transportowanego z Peru do Europy. W 1821 roku kraj uzyskał niepodległość od Hiszpanii i dobrowolnie dołączył do Wielkiej Kolumbii Simóna Bolívara. Pełną suwerenność Panama ogłosiła dopiero w 1903 roku, przy silnym wsparciu USA, które były zainteresowane budową kanału. Sam Kanał Panamski, ukończony w 1914 roku, pozostawał pod kontrolą amerykańską aż do końca 1999 roku, kiedy to został oficjalnie przekazany w ręce Panamy.

Ciekawostki i legendy

Z Panamą wiąże się legenda o „Złotym Ołtarzu” w kościele San José. Według podania, gdy słynny pirat Henry Morgan zaatakował i splądrował stare miasto (Panamá Viejo) w 1671 roku, przebiegły mnich pomalował szczerozłoty ołtarz czarną farbą, by wyglądał na drewniany. Pirat, oszukany wyglądem, zostawił skarb nietknięty. Inną ciekawostką jest pochodzenie nazwy kraju – w językach tubylczych „Panama” oznacza „obfitość ryb, motyli i drzew”. Kraj ten jest również jedynym miejscem na świecie, gdzie dżungla sięga niemal do samego centrum stolicy (Park Narodowy Metropolitan). Warto wiedzieć, że słynny kapelusz panama wcale nie pochodzi z Panamy, lecz z Ekwadoru; zyskał swoją nazwę, ponieważ robotnicy budujący kanał masowo go używali, a prezydent Theodore Roosevelt został w nim sfotografowany podczas wizyty na budowie.