Quito
Quito: Stolica w chmurach na środku świata
Quito, oficjalnie San Francisco de Quito, to jedna z najbardziej niezwykłych stolic na świecie. Położone wysoko w Andach, na wysokości około 2850 metrów n.p.m., jest drugą najwyżej położoną stolicą państwa na globie. Miasto rozciąga się w wąskiej dolinie na wschodnich zboczach aktywnego wulkanu Pichincha. Quito zachwyca unikalnym połączeniem kolonialnej architektury, która jako pierwsza w historii została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, z nowoczesnym tętnem metropolii. To miejsce, gdzie linia równika przecina górzysty krajobraz, a wieczna wiosna sprawia, że przyroda rozkwita tu przez cały rok.
Photo by Mauricio Muñoz on Unsplash
Podstawowe informacje o mieście
Quito jest stolicą Ekwadoru i sercem prowincji Pichincha. Miasto słynie z najlepiej zachowanego centrum historycznego w Ameryce Łacińskiej, pełnego monumentalnych kościołów, barokowych ołtarzy i urokliwych placów, takich jak Plaza de la Independencia. Nad miastem góruje posąg Dziewicy z Quito na wzgórzu Panecillo, który jest widoczny niemal z każdego punktu metropolii. Ze względu na swoje położenie blisko równika, dni i noce trwają tu prawie tyle samo czasu przez cały rok, a pogoda potrafi zmienić się kilkukrotnie w ciągu jednej godziny. Quito jest również ważnym ośrodkiem akademickim i dyplomatycznym, stanowiąc bramę do zwiedzania ekwadorskich Andów oraz Amazonii.
Photo by Andres Medina on Unsplash
Rys historyczny
Historia Quito sięga czasów przedkolumbijskich, kiedy obszar ten zamieszkiwało plemię Quitu. W XV wieku miasto zostało podbite przez Inków i stało się jednym z kluczowych ośrodków ich imperium, drugą stolicą obok Cusco. Kiedy w 1533 roku hiszpańscy konkwistadorzy zbliżali się do miasta, inkaski generał Rumiñahui rozkazał je spalić i ukryć skarby, by nie wpadły w ręce najeźdźców. Współczesne miasto zostało oficjalnie założone na gruzach inkaskiej osady 6 grudnia 1534 roku przez Sebastiána de Benalcázara. Przez stulecia Quito było bastionem katolicyzmu i sztuki, co doprowadziło do powstania słynnej szkoły rzeźby i malarstwa Escuela Quiteña. W 1822 roku, po bitwie na zboczach wulkanu Pichincha, miasto uzyskało niepodległość spod panowania hiszpańskiego dzięki wojskom dowodzonym przez Antonia José de Sucre.
Ciekawostki i legendy
Najsłynniejszą legendą miasta jest opowieść o Cantuñi, rdzennym budowniczym, który podjął się budowy dziedzińca kościoła św. Franciszka. Widząc, że nie zdąży ukończyć prac w terminie, Cantuña zawarł pakt z diabłem: Lucyfer miał dokończyć budowę w zamian za jego duszę. Sprytny budowniczy ukrył jednak jeden kamień z muru, a gdy diabeł ogłosił koniec pracy, Cantuña udowodnił, że umowa nie została w pełni zrealizowana, bo budowla jest niekompletna. Dzięki temu ocalił duszę, a kościół stoi do dziś. Inną ciekawostką jest fakt, że w Quito woda wrze w temperaturze około 90 stopni Celsjusza ze względu na niskie ciśnienie atmosferyczne wynikające z wysokości. Warto też odwiedzić Mitad del Mundo (Środek Świata), gdzie można stanąć jedną nogą na półkuli północnej, a drugą na południowej.
Photo by Anton Lukin on Unsplash
Lokalne smaki, których trzeba spróbować
Kuchnia Quito, znana jako comida quiteña, to pożywne dania oparte na ziemniakach, kukurydzy i lokalnych mięsach, idealnie dostosowane do chłodniejszego górskiego klimatu. Podczas wizyty koniecznie spróbuj:
Locro de Papa: Gęsta i kremowa zupa ziemniaczana z dodatkiem sera, serwowana z kawałkami świeżego awokado. To absolutny klasyk w Quito.
Humitas: Rodzaj ciasta z mielonej świeżej kukurydzy, jajek i sera, zawinięty w liście kukurydzy i gotowany na parze. Podawane zazwyczaj do popołudniowej kawy.
Fritada: Kawałki wieprzowiny smażone we własnym tłuszczu z dodatkiem soku z pomarańczy i przypraw. Podawane z gotowaną kukurydzą (mote), smażonymi bananami oraz małymi plackami ziemniaczanymi zwanymi llapingachos.
Canelazo: Tradycyjny gorący napój alkoholowy pity w chłodne wieczory. Składa się z soku z owoców (zazwyczaj naranjilla), cynamonu, cukru trzcinowego i aguardiente (lokalnego bimbru z trzciny cukrowej).
Cevichocho: Unikalna dla Quito wersja ceviche, w której zamiast owoców morza głównym składnikiem jest chocho (rodzaj andyjskiego łubinu). Podawane z sokiem pomidorowym, cebulą, prażoną kukurydzą i czipsami z bananów.
Helados de Paila: Lody przygotowywane ręcznie w dużych miedzianych misach umieszczonych na lodzie i soli. Dzięki tradycyjnej metodzie ucierania owoców mają niezwykle intensywny smak i aksamitną konsystencję.
Wybierz wersję językową:
