Rys historyczny

Miasto zostało założone w 315 roku p.n.e. przez króla macedońskiego Kasandra, który nazwał je na cześć swojej żony, Tessaloniki, przyrodniej siostry Aleksandra Wielkiego. W czasach rzymskich Saloniki stały się kluczowym punktem na drodze Via Egnatia, łączącej Rzym z Konstantynopolem. To tutaj nauczał św. Paweł, pisząc później listy do Tesaloniczan. Przez wieki miasto było drugim po Konstantynopolu najważniejszym ośrodkiem Cesarstwa Bizantyjskiego. Po zdobyciu przez Turków w 1430 roku, Saloniki stały się domem dla wielkiej społeczności Żydów sefardyjskich wygnanych z Hiszpanii, co uczyniło je unikalnym tyglem trzech religii. Miasto powróciło do Grecji dopiero w 1912 roku. Wielki pożar w 1917 roku zniszczył znaczną część starej zabudowy, co doprowadziło do nowoczesnej przebudowy centrum według planów francuskiego architekta Ernesta Hébrarda.

Ciekawostki i legendy

Najpopularniejsza legenda miejska dotyczy samej patronki miasta – księżniczki Tessaloniki. Według podania, po śmierci swojego brata Aleksandra Wielkiego, zamieniła się ona w syrenę żyjącą w wodach Zatoki Termajskiej. Miała ona zatrzymywać przepływające statki i pytać żeglarzy: „Czy król Aleksander żyje?”. Jedyną poprawną odpowiedzią, która gwarantowała spokojne morze, było: „Żyje, panuje i podbija świat”. Inna ciekawostka dotyczy Białej Wieży, która w czasach tureckich nazywana była Krwawą Wieżą ze względu na przetrzymywanych tam więźniów. Nazwę zmieniono na „Białą”, gdy pewien więzień w zamian za wolność zaoferował pomalowanie całego budynku wapnem. Warto też wiedzieć, że to właśnie w Salonikach urodził się Mustafa Kemal Atatürk, ojciec nowoczesnej Turcji, a jego dom rodzinny pełni dziś funkcję muzeum.