Rys historyczny

Początki Zakopanego sięgają XVI wieku, kiedy to w Tatrach powstały pierwsze osady pasterskie. Przez długi czas była to niewielka, odizolowana wieś. Przełom nastąpił w XIX wieku, głównie za sprawą doktora Tytusa Chałubińskiego, który odkrył lecznicze właściwości tutejszego klimatu i zaczął promować Zakopane jako uzdrowisko. W ślad za nim przybyli artyści i intelektualiści, tacy jak Stanisław Witkiewicz, który stworzył styl zakopiański w architekturze, czy Karol Szymanowski. W okresie międzywojennym Zakopane stało się najmodniejszym kurortem w Polsce, centrum życia towarzyskiego i artystycznego. Po II wojnie światowej miasto przekształciło się w masowy ośrodek turystyczny, zachowując jednak swój unikalny folklor.

Ciekawostki i legendy

Najsłynniejszą legendą związaną z miastem jest ta o Śpiącym Rycerzu. Według podań, sylwetka góry Giewont, która przypomina profil leżącego człowieka, to w rzeczywistości rycerz, który obudzi się i ruszy na pomoc Polsce, gdy ta znajdzie się w wielkim niebezpieczeństwie. Inna znana postać z lokalnych podań to Janosik – legendarny zbójnik, który miał ukrywać swoje skarby w tatrzańskich jaskiniach. Ciekawostką architektoniczną jest fakt, że w tradycyjnych góralskich domach nie używano gwoździ; całe konstrukcje opierały się na precyzyjnych połączeniach ciesielskich. Warto też wspomnieć o Starym Cmentarzu na Pęksowym Brzyzku, gdzie prawie każdy nagrobek jest unikalnym dziełem sztuki, a spoczywają tam osoby najbardziej zasłużone dla Zakopanego i Tatr.