Rys historyczny

Fez zostało założone w 789 roku przez Idrisa I, potomka proroka Mahometa. Jednak to za panowania jego syna, Idrisa II, miasto stało się stolicą i zaczęło przyciągać uchodźców z Kordoby i Kairu, co nadało mu unikalny, kosmopolityczny charakter. W IX wieku powstał tu Uniwersytet Al-Karawijjin, uznawany za najstarszą nieprzerwanie działającą uczelnię wyższą na świecie. Złoty wiek Fezu przypadł na okres panowania dynastii Marynidów (XIII–XV wiek), kiedy to miasto stało się centrum intelektualnym promieniującym na całą Europę i świat arabski. Choć w późniejszych wiekach rola polityczna miasta słabła na rzecz Marrakeszu i Rabatu, Fez nigdy nie utraciło statusu kulturalnej stolicy kraju.

Ciekawostki i legendy

Z Fezem nierozerwalnie kojarzy się „Fez” – charakterystyczna czerwona czapka w kształcie ściętego stożka, która zyskała popularność w całym Imperium Osmańskim, a której nazwa pochodzi właśnie od tego miasta. Inną osobliwością są garbarnie Chouwara, działające niemal niezmiennie od XI wieku. Legenda głosi, że zapach tam panujący (mieszanka gołębich odchodów i naturalnych barwników) jest tak intensywny, że chroni mieszkańców przed chorobami, choć turyści zazwyczaj zwiedzają to miejsce z pęczkiem mięty przy nosie. Istnieje też legenda o założeniu uniwersytetu Al-Karawijjin – miała go ufundować bogata wdowa Fatima al-Fihri, która poświęciła cały swój majątek na budowę meczetu i szkoły, co do dziś stawia Fez jako symbol wspierania edukacji i roli kobiet w świecie islamskim.