Rys historyczny

Historia Rodos jest niezwykle burzliwa. W czasach antycznych wyspa była potęgą morską i handlową, a jej mieszkańcy uchodzili za wybitnych nawigatorów. Po śmierci Aleksandra Wielkiego wyspa przeżyła okres największego rozkwitu. W 1309 roku Rodos zostało przejęte przez Zakon Rycerzy św. Jana (Joannitów), którzy uczynili z niego potężną twierdzę chrześcijaństwa na wschodzie. Rycerze rządzili wyspą przez ponad dwieście lat, budując szpitale, pałace i fortyfikacje, które do dziś budzą podziw. W 1522 roku, po długim oblężeniu, wyspę zdobyli Turcy pod wodzą Sulejmana Wspaniałego. Pod panowaniem osmańskim Rodos pozostało aż do 1912 roku, kiedy to przeszło w ręce Włochów, a ostatecznie powróciło do Grecji po zakończeniu II wojny światowej w 1948 roku.

Ciekawostki i legendy

Najsłynniejszą legendą wyspy jest ta o jej powstaniu. Kiedy Zeus dzielił świat między bogów, Helios – bóg słońca – był nieobecny. Gdy wrócił, Zeus chciał powtórzyć losowanie, ale Helios odmówił, prosząc zamiast tego o ląd, który wyłoni się z morskich głębin. Tak narodziła się piękna, kwitnąca Rodos. Inną legendą jest wspomniany Kolos Rodyjski – gigantyczny posąg Heliosa wykonany z brązu, zaliczany do siedmiu cudów świata starożytnego. Miał on stać u wejścia do portu, a statki rzekomo przepływały między jego nogami. Choć posąg stał tylko 54 lata (do trzęsienia ziemi w 226 r. p.n.e.), jego legenda żyje do dziś, a symbolem miejsca stały się dwie kolumny z posągami jelenia i łani w porcie Mandraki. Ciekawostką przyrodniczą jest Dolina Motyli (Petaloudes), gdzie latem tysiące ciem z gatunku niedźwiedziówka krasopani pokrywają drzewa i skały.