Rys historyczny

Oficjalna data założenia Rygi to 1201 rok, kiedy to biskup Albert von Buxhövden przybył tu z misją chrystianizacyjną. Miasto szybko stało się potęgą handlową jako kluczowy członek Hanzy – potężnego związku miast kupieckich. Przez stulecia Ryga przechodziła z rąk do rąk, znajdując się pod panowaniem polskim (za czasów Stefana Batorego), szwedzkim oraz rosyjskim. Okres przynależności do Rzeczypospolitej pozostawił po sobie wyraźny ślad w kulturze i architekturze miasta. W XIX wieku Ryga przeżyła gwałtowny rozwój przemysłowy, stając się jednym z najważniejszych miast Imperium Rosyjskiego. Po burzliwym XX wieku, obejmującym dwie wojny światowe i okres radziecki, Łotwa odzyskała niepodległość w 1991 roku, a Ryga odzyskała swój blask jako dumna, europejska stolica.

Ciekawostki i legendy

Z Rygą wiąże się jedna z najbardziej znanych legend bałtyckich – opowieść o Wielkim Krzysztofie (Lielais Kristaps). Według podania, potężny olbrzym trudnił się przenoszeniem ludzi przez rzekę Dźwinę. Pewnej nocy przeniósł małe dziecko, które z każdym krokiem stawało się coraz cięższe. Okazało się, że był to sam Chrystus niosący grzechy świata. W nagrodę Krzysztof otrzymał złoto, które po jego śmierci posłużyło do budowy miasta. Inną ciekawostką jest legenda o kocie z Domu Kotów – właściciel kamienicy, urażony odrzuceniem jego kandydatury do Wielkiej Gildii, kazał ustawić na dachu rzeźby kotów odwrócone ogonami w stronę budynku stowarzyszenia. Mało kto wie również, że to właśnie w Rydze, w 1510 roku, rzekomo ustawiono i ubrano pierwszą w historii publiczną choinkę bożonarodzeniową.