Rys historyczny

Tradycja głosi, że San Marino zostało założone 3 września 301 roku n.e. przez świętego Marinusa, chrześcijańskiego kamieniarza pochodzącego z wyspy Rab. Marinus uciekł na Monte Titano przed prześladowaniami cesarza Dioklecjana, gdzie założył wspólnotę religijną. Jego ostatnie słowa: „Zostawiam was wolnymi od obu ludzi” (odnoszące się do papieża i cesarza), stały się fundamentem suwerenności kraju. Przez wieki San Marino skutecznie opierało się próbom podbicia przez potężne włoskie rody, a nawet samemu Napoleonowi, który z szacunku dla tak starej republiki zaproponował jej rozszerzenie terytorium. Sanmaryńczycy dyplomatycznie odmówili, by nie psuć relacji z sąsiadami. Podczas zjednoczenia Włoch, państwo udzieliło schronienia Giuseppe Garibaldiemu, co zapewniło mu gwarancję niezależności w nowo powstałym królestwie Italii.

Ciekawostki i legendy

Z postacią założyciela wiąże się legenda o niedźwiedziu. Według podania, gdy Marinus pracował w lesie, niedźwiedź pożarł jego osła. Święty nie przestraszył się jednak drapieżnika, lecz kazał mu za karę służyć zamiast zwierzęcia pociągowego. Niedźwiedź miał pokornie pracować dla świętego aż do końca jego dni. Inną ciekawostką jest unikalny system polityczny – państwem rządzi dwóch Kapitanów Regentów wybieranych na zaledwie sześciomiesięczną kadencję, co ma zapobiegać tyranii. Warto również wiedzieć, że San Marino posiada jeden z najstarszych systemów prawnych świata, oparty na statutach z 1600 roku. Miasto jest również rajem dla kolekcjonerów monet, gdyż San Marino bije własne euro, które ze względu na niski nakład są rzadkością w obiegu.