Rys historyczny

Początki Tallina sięgają wczesnego średniowiecza, kiedy na wzgórzu Toompea istniał warowny gród Estów. Kluczowym momentem był rok 1219, kiedy miasto zostało zdobyte przez duńskiego króla Waldemara II Zwycięzcę. To właśnie Duńczykom Tallin zawdzięcza swoją nazwę, która w dosłownym tłumaczeniu oznacza „Duńskie Miasto” (Taani linn). Przez wieki Tallin był kluczowym członkiem Ligi Hanzeatyckiej, co przyniosło mu ogromne bogactwo i wpłynęło na jego niemiecki charakter architektoniczny. Później miasto przechodziło pod panowanie Szwedów i Rosjan, a po krótkim okresie niepodległości w XX wieku stało się częścią Związku Radzieckiego. Od 1991 roku Tallin jest ponownie stolicą niepodległej Estonii, dynamicznie rozwijając się jako nowoczesna europejska metropolia.

Ciekawostki i legendy

Z Tallinem wiąże się wiele fascynujących opowieści, a najsłynniejsza z nich dotyczy budowy kościoła św. Olafa. Legenda głosi, że mieszkańcy chcieli wznieść najwyższą wieżę na świecie, by przyciągać statki kupieckie. Tajemniczy olbrzym o imieniu Olaf zgodził się ją zbudować pod warunkiem, że miasto odgadnie jego imię, w przeciwnym razie żądając zapłaty, której nikt nie mógł uiścić. Gdy w ostatniej chwili wykrzyknięto jego imię, Olaf spadł z wieży i zamienił się w kamień, a z jego ust wyskoczyła żaba i wąż. Inna legenda opowiada o Starym Tomaszu (Vana Toomas) – figurce na szczycie ratusza, która jest symbolem miasta i strażnikiem jego mieszkańców. Warto też wiedzieć, że tallińska apteka magistracka, działająca od 1422 roku, jest jedną z najstarszych nieprzerwanie funkcjonujących aptek w Europie.