Rys historyczny

Historia Taorminy sięga IV wieku p.n.e., kiedy to została założona przez Greków pod nazwą Tauromenion. Po okresie dominacji greckiej miasto przeszło w ręce Rzymian, za których czasów przeżywało okres rozkwitu, stając się ważnym ośrodkiem strategicznym. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego Taormina była kolejno pod panowaniem Bizancjum, a następnie, po długim oblężeniu, została zdobyta przez Arabów w 902 roku. Każda z tych kultur zostawiła w mieście trwały ślad, widoczny w architekturze i układzie ulic. Pod panowaniem Normanów w XI wieku miasto odzyskało swój chrześcijański charakter. W XIX wieku Taormina została „odkryta” przez europejską elitę intelektualną, co zapoczątkowało jej karierę jako prestiżowego kurortu turystycznego.

Ciekawostki i legendy

Z Taorminą wiąże się legenda o Isola Bella. Mówi się, że wyspa była darem króla Ferdynanda II dla miasta, jednak jej prawdziwy urok wydobyła dopiero angielska szlachcianka Florence Trevelyan, która po skandalu na dworze królowej Wiktorii osiedliła się w Taorminie i stworzyła na wyspie oraz w ogrodach miejskich niesamowite konstrukcje zwane „bee-hives” (ule). Ciekawostką jest również fakt, że starożytny teatr w Taorminie, choć nazywany greckim, w swojej obecnej formie jest niemal w całości konstrukcją rzymską, przebudowaną tak, by mogły odbywać się w nim walki gladiatorów. Miasto było także inspiracją dla wielu twórców – to tutaj Truman Capote napisał część swoich utworów, a Goethe nazwał Taorminę „największym dziełem sztuki i natury”.