Rys historyczny

Historia Tbilisi sięga V wieku n.e., kiedy to król Wachtang I Gorgasali postanowił przenieść tu stolicę z pobliskiej Mcchety. Ze względu na swoje strategiczne położenie na Jedwabnym Szlaku, miasto przez wieki było łakomym kąskiem dla najeźdźców – przechodziło pod panowanie Persów, Arabów, Mongołów i Turków osmańskich. W XII wieku, za czasów króla Dawida Budowniczego i królowej Tamar, Tbilisi przeżywało swój „Złoty Wiek”, stając się potęgą kulturalną i polityczną Kaukazu. Pod koniec XVIII wieku Gruzja związała się z Imperium Rosyjskim, co wpłynęło na architekturę miasta, wzbogacając je o klasycystyczne i secesyjne kamienice wzdłuż alei Rustaweli. Po krótkim okresie niepodległości i dekadach przynależności do Związku Radzieckiego, od 1991 roku Tbilisi jest stolicą suwerennej Gruzji.

Ciekawostki i legendy

Z powstaniem miasta wiąże się najsłynniejsza gruzińska legenda. Głosi ona, że król Wachtang Gorgasali polował w tutejszych lasach ze swoim sokołem. Ptak pochwycił bażanta, a oba zwierzęta wpadły do gorącego źródła i zginęły. Król, uderzony właściwościami termalnych wód, postanowił założyć w tym miejscu miasto. Nazwa Tbilisi pochodzi od starogruzińskiego słowa „tbili”, co oznacza „ciepły”. Inną ciekawostką jest fakt, że w Tbilisi, na niewielkiej przestrzeni Starego Miasta, obok siebie funkcjonują cerkwie, meczet, synagoga i kościół ormiański, co świadczy o ogromnej tolerancji religijnej mieszkańców. Miłośników osobliwości przyciąga także wieża zegarowa przy teatrze lalek Rezo Gabriadze, która wygląda, jakby była zbudowana z przypadkowych elementów i co godzinę oferuje małe przedstawienie z udziałem mechanicznego anioła.